Project Description

Haar droom ligt in duigen, toch weet Chantal positief te blijven. Dit doet zij door haar mindset om te zetten en te genieten van elke dag die haar gegund is. In deze gast blog deelt Chantal haar verhaal.

Life changing

2 jaar geleden stond mijn wereld stil… Met één mededeling veranderde mijn zonnige toekomstbeeld in een grauwe, onzekere massa. Ik kreeg te horen dat ik kanker heb. De ziekte die velen treft, maar waarvan ik nooit had gedacht dat ik een volgend slachtoffer zou zijn.

Naast deze diagnose kreeg ik nog iets te horen, ik bleek drager van een zeldzaam gen te zijn (het Li-Fraumeni syndroom). Door dit gen maakt mijn lichaam kanker aan. De dragers van dit gen leven niet met de onzekerheid òf de kanker terugkomt, maar de vraag is wanneer. Want dat het terugkomt is zeker. En dat ik niet oud ga worden, is ook zeker.

Dromen in duigen

Van een jonge frisse meid vol dromen, met een eigen bedrijfje in de sieradenbranche, veranderde ik in iemand die inmiddels 11 operaties, 15 chemokuren en 24 hormoonkuren heeft ondergaan. Naast alle lichamelijke beperkingen die dit opgeleverd heeft, mag ik b.v. ook niet blootgesteld worden aan straling (en mag dus maar 1x per jaar onder de scan), mag ik niet in de zon, mag ik niet vliegen etc. Doordat ik werkte als zzp-er (en geen arbeidsongeschiktheidverzekering had), verdwenen ook mijn inkomsten als sneeuw voor de zon.

Positieve mindset

Natuurlijk heb ik een periode gekend waarin ik het niet meer zag zitten, dacht dat mijn leven voorbij was. Maar ik herpakte mezelf en besloot alles uit de dagen te halen die me nog wel gegund waren. Ik kan mijn focus leggen op sterven op te jonge leeftijd, maar wat betekent dat voor de jaren die ik nog leef? Het zou de tijd die mij nog rest alleen maar zwaarder maken.

Het lukte me niet altijd, maar stap voor stap werd mijn mindset positiever en merkte ik dat ik ook wel weer kon genieten van de kleine dingen die het leven zo waardevol maken. Ook de focus op waar ik wèl controle op heb werd scherper. Ik probeer goed voor mezelf te zorgen, ik eet gezond en beweeg zoveel als dat mogelijk is.

Handelen vanuit passie

Ook mijn oude passie, de sieraden, heb ik weer opgepakt, maar dan op een manier die iets bijdraagt aan onderzoek naar mijn ziekte. Voor mij is het te laat, maar hoe mooi zou het zijn als ik het onderzoek naar dit zeldzame gen een klein beetje heb kunnen helpen zodat er in de toekomst misschien iemand genezen kan worden? Werken kan ik nu niet, maar wat ik wel kan is armbandjes maken. Een groot gedeelte van de opbrengst van deze armbandjes gaat naar het AVL, in hun strijd tegen dit dodelijke gen en naar de vrienden van het UMC.

Elk armbandje dat verkocht wordt doet ertoe, ze zijn allemaal belangrijk. Want ik heb er met liefde aan gewerkt, het heeft mijn gedachten afgeleid, het steunt het AVL en UMC en het draagt bij aan de kosten van mijn uitvaart zodat mijn nabestaanden daar niet voor hoeven op te draaien.

Als ik iets geleerd heb door mijn ziekte dan is het dat je niet altijd controle hebt over wat je in je leven overkomt, maar dat je wel controle hebt over hoe je daarmee omgaat.

Je mindset maakt het verschil… hoe moeilijk het soms is, probeer te blijven genieten van wat wèl goed gaat.

Liefs, Chantal

Ben je geïnteresseerd in de armbandjes van Chantal, neem hier een kijkje!