MIJN KAMALAYA ERVARING

/MIJN KAMALAYA ERVARING
MIJN KAMALAYA ERVARING

Project Description

ELFIN

22 juli 2016 gebeurt er iets verschrikkelijks in het leven van mijn gezin en familie. Elfin, mijn lieve kleine neefje, wordt uit het raam gegooid door zijn eigen vader die er enkele seconden later achteraan springt. Voorafgaand had hij ook nog even zijn eigen moeder vermoord. Mijn lieve kleine zusje Shanti heeft het overleefd, maar hoe overleef je zo een trauma nou eigenlijk? Elke dag; als je op staat, naar bed gaat je dagelijkse dingen doet… Hoe doe je dat? Hoe verwerk je verdriet eigenlijk? En wat betekent ‘het een plekje geven’ nou precies? Ik heb de afgelopen maanden met heel veel bewondering gekeken naar Shanti en hoe goed zij dit drama heeft doorstaan. Shanti heeft ervoor gekozen bij zichzelf te blijven, ze heeft er voor gekozen zich niet te verliezen in zaken buiten zichzelf zoals bijvoorbeeld drank of drugs.

Shanti werd nadat het was gebeurd uitgenodigd door John en Karina, de eigenaren van het Kamalaya resort in Thailand, om daar tot haar zelf te komen. De uitnodiging kwam als een geschenk uit de hemel en ik ben John en Karina daar eeuwig dankbaar voor. Shanti kent John en Karina omdat zij ook aanhangers zijn van het hindoeïstische geloof van Babaji. Wij zijn door onze moeder opgevoed met deze religie. Wij behoren tot de Babaji divoties zoals je dat noemt, en John en Karina ook.

Wil je hier meer over weten? Dan kan je dit terug lezen op de site van de Babaji Ashram in NL.

BABAJI

Mede dankzij de negen weken die ze in het Kamalaya resort heeft doorgebracht is ze nu de sterke vrouw waar ik dagelijks tegenop kijk. Ik kreeg alle prachtige verhalen over spirituele leiders en yogalessen te horen nadat ze terugkeerde en werd enthousiast over het concept. Maar wat me vooral in mijn hart raakte waren niet de verhalen over het verblijf, maar de rust die ze uitstraalde. Shanti had haar hoofdje kaalgeschoren (dit noemen wij moendan en dat staat voor opschoning en een nieuw begin) en daardoor kwam ze op mij over als een kleine monnik. Ik had haar de maanden voor Elfin zijn dood in huis en toen was ze vooral rusteloos, zenuwachtig, gestrest en bang.

Het verschil was zo duidelijk zichtbaar dat ik me ben gaan verdiepen in de behandelingen die het Kamalaya resort te bieden had en wist dat ik daar ook heen zou moeten gaan. Ik had me alleen zo druk volgepland met werk, dat het er voorlopig even niet in zat.

VREETBUIEN

In de maanden na Elfin’s dood ben ik zo hard gaan werken dat ik bergen heb verzet waarvan ik van tevoren nooit gedacht had dat ik dit in een half jaar zou kunnen bereiken. Bij de lancering van KILLERBODY 2 twee kon ik bijna niet meer normaal functioneren. Ik huilde bij iedereen die vroeg hoe het ging. De dag van de lancering reed ik 45 minuten rond voor een parkeerplaats terwijl iedereen al binnen was. Ik was zwaar gestrest. Toen ik binnen liep en daar mijn familie en vrienden zag zitten kon ik niks anders doen dan huilen, huilen en nog eens huilen. Ik was gewoon op. Ik probeerde steeds te stoppen maar het lukte maar niet. De halve pers van Nederland stond daar en ik zie nu op alle foto’s terug wat voor een dikke jankogen ik had. Daarna kocht ik nog even mijn droomhuis en besloot ik daar zelf bouwopzichter van te zijn (grootste fout ever). Daar bovenop kwam ook nog eens een zware inbraak van iemand die besloot een week voor de verhuizing mijn hele huis te vernielen. Ondertussen stonden de deadlines voor de motivatie-agenda en KILLERBODY 3 ook weer op de stoep, terwijl ik daar echt geen kracht voor had. Ik kon geen zin op papier zetten.

Ik trainde half, at chocoladerepen weg alsof ik uitgehongerd was en dronk flessen wijn leeg alsof het limonadesiroop was. KILLERBODY DIEET is een mega succes omdat ik beschrijf hoe het is als je er niet uit komt, als je telkens terugvalt in oude gewoontes en jezelf lelijk vindt. Ik beschrijf hoe het mij jarenlang afging met jojoën en vreetbuien en nu zat ik er zelf weer in vanaf 22 juli. Ik heb tussendoor wel wat goede weken gehad waarin ik mezelf dwong om van de suikers af te blijven, maar het was een gevecht dat zich vooral in mijn hoofd afspeelde. Ik besloot in september dat ik een fitnesswedstrijd wilde doen, maar het niet naar buiten zou brengen. Zo hoopte ik controle te krijgen op mijn vreetgedrag. Ik wilde immers niet voorschut staan op het podium met een kont vol cellulite, maar ook de druk die ik hiermee probeerde uit te oefenen op mezelf mocht niet baten. Ik stelde het uit en bleef de verkeerde dingen eten. Ik besloot het los te laten, eerst maar eens te verhuizen en dan een vakantie te boeken voor mezelf om op te laden. Dan zien we wel weer verder.

KAMALAYA

Ik had me aangemeld voor het ‘Embracing Change’-programma van het Kamalaya resort.  Toen ik aankwam op Koh Samui word ik netjes opgewacht door een in geel geklede, vriendelijke chauffeur. In de luxe jeep staat er een flesje water voor me klaar en klinkt er rustgevende muziek door de speakers. Ik luister naar de iet wat spirituele muziek en val meteen in slaap. Deze muziek komt later nog vele malen terug tijdens de healende behandelingen en massages. Als ik aankom bij Kamalaya word ik vriendelijk ontvangen door Linda, die verantwoordelijk is voor de PR van Kamalaya. Ze heeft veel tijd met Shanti doorgebracht en vertelde me dat mijn eerste behandeling vandaag is. Eerst krijg ik een intake: een algehele gezondheidstest.

STRESS

Ik was nogal onder indruk van mijn vetpercentage, die beduidend lager was dan in de Dexa scan. Verder ben ik lichamelijk gezond, ik scoor alle waarde boven het gemiddelde en uit deze test blijkt dat ik ook goed met stress om kan gaan. Ik laat dit even bezinken en bedenk me dan dat dit eigenlijk ook wel zo is, maar dat ik nu op een punt ben aangekomen dat het niet meer menselijk is om alles vol te blijven houden. Na de test ben ik zo moe dat ik mijn eerste behandeling verzet naar de volgende dag. Ik ga naar mijn kamer en val in slaap tot een uur of zeven. Ondertussen voel ik me schuldig dat ik zo moe ben en begin ik me zorgen te maken of ik wel alles uit deze vijf dagen kan halen als ik zo moe ben. Ik maak me druk over de op maat gemaakte plannen van de mensen die ik coach. Die moet ik nog maken voor de 14e en denk aan de 2500 mails die nog open staan in mijn inbox.

Ik ben echt te moe om naar het restaurant te lopen, dus ik bel voor eten op de kamer. ‘Doe maar wat met vis’, ik heb namelijk geen menukaart en ook niet het geduld om te wachten tot ze die komen brengen. Ik ben weer in slaap gevallen als de roomservice op de kamerdeur klopt. Ik kijk naar het prachtig opgemaakte stukje vis en vraag me af of dit een voorgerecht is? Het is zo klein, maar gelukkig heb ik nog soep besteld. Wel was dit het lekkerste stukje vis wat ik ooit in mijn leven gegeten heb. Wow… Ik denk eraan om nog een stuk te bestellen, maar na de soep is het gewoon genoeg. Ik voel me niet propvol maar voldaan, en ga slapen.

Ontbijt

Het zorgvuldig samen gestelede ontbijt bestaat uit een detox gedeelte en een normaal gedeelte. In KAMALAYA heb je verschillende treatments. Zo komen er ook veel mensen om af te vallen, zij gebruiken het detox gedeelte. Je herkent de detox producten door de gele kaartjes die naast de producten staan. De aankomende dagen eet ik gemixt. Ik bestel elke dag een eiwit omelet, die ik eet op een wortel-kokos-broodje. Ook eet ik er vaak nog een salade bij. Detox houdt hier in dat er minder suikers in de producten zit, maar ook in de overige gezonde producten is geen suiker toegevoegd. Alles is zelf gemaakt. Ik heb nog nooit zo veel gezonde brood soorten bij elkaar gezien: wortel, banaan, boekweit, kokos, rozijnen en ga zo maar door. Glaasjes detox juice en tarwegras staan overal tot je beschikking. De komende dagen voel ik de onrust langzaam wegtrekken. Op mijn eerste dag at ik heel veel tijdens het ontbijt. Ik kon niet kiezen en voelde me pas verzadigd toen mijn buik pijn deed van alles wat ik door elkaar had gegeten.

RAJESH

De volgende avond was daar mijn eerste groepsles ‘meditatie’ van Rajesh. Ik kom te laat binnen en ga snel achter in de ruimte zitten. Ik ben onrustig door de jeuk die ik ervaar van alle muggenbulten. Ik probeer stil te zitten maar die jeuk… Dan begint Rajesh rustig te vertellen wat je kan doen als je tijdens je mediatie wordt afgeleid door jeuk of pijn: je merkt het op, richt je aandacht op de jeuk of de pijn en ervaart/beleeft de jeuk of pijn totdat er iets anders is wat meer aandacht vraagt. Ik begin er meteen mee en het werkt.

Ik ben al snel niet meer bezig met gedachten over stilzitten en jeuk. Ik accepteer de jeuk en ik concentreer me op mijn ademhaling Na 15 minuten wordt mijn hoofd zwaar en zie ik een groen lichtje achter mijn gesloten ogen. Ik weet niet wat dit is, maar kijk ernaar en concentreer me op mijn ademhaling. Binnen no time is de les over. Ik voel me relaxed en besluit alle groepslessen van Rajesh te volgen deze aankomende dagen. De volgende dag heb ik een-op-een meeting met Rajesh. We hebben het heel even over Shanti en daarna vertel ik hem over mijn stress en de drang om de hele dag te eten, waarvan voornamelijk chocolade. Ik vertel hem dat, ook al geef ik er niet altijd aan toe, de drang er nog wel is in mijn hoofd en dat ik na 22 juli het eten nooit meer los heb kunnen laten. Ook vertel ik dat de enige reden dat ik nog geen 100 kilo weeg is omdat ik mezelf nog enigszins onder controle heb. Ik geef er niet aan toe, maar de gedachten over eten heb ik totaal niet onder controle en die maken mij helemaal gek.

Ik wil weer terug naar dat gevoel voor 22 juli, toen alles anders was. Rajesh vertelde mij een verhaal over zijn eigen leven. Over toen hij een jaar lang alleen maar fruit at, en gaf mij daarna de tools om met mijn situatie om te gaan. Zo heb ik ademhalingsoefeningen gekregen. De sleutel was volgens hem om het vooral te accepteren, het gevoel niet te vechten en vooral lief zijn tegen en voor jezelf. Die woorden komen me zo bekend voor. Het is bijna een mantra die mijn moeder start zodra ik haar huis binnenloop. “Faj, eet gewoon zonder schuldgevoel.” roept ze het hele afgelopen jaar als ik met mijn jas nog aan in de keuken al haar pure chocolade naar binnen prop. Voordat ik haar überhaupt nog gedag heb gezegd… “Wees nou eens niet zo streng voor jezelf. Je bent te streng voor jezelf.” was ook de conclusie van Rajesh. Je hoeft niet altijd sterk te zijn. Ik begin meteen te huilen. Ik ben het ook zat om altijd maar al die ballen omhoog te houden. Na het huilen voel ik me opgelucht.

Na deze meeting heb ik nog deelgenomen aan de Pranayama les van Rajesh. Dat zijn ademhalingstechnieken die je kunnen helpen in stressvolle situaties of als je niet kan slapen. Ook heb ik verschillende yogalessen bijgewoond en deelgenomen aan een powerwalk. Je hebt in KAMALAYA een wekelijks programma waar iedereen aan kan deelnemen, met onder andere meditatie, power walks op het strand, meditatie walks op het strand, yoga, Pranayama en veel meer.

Daarnaast kan je deelnemen aan excursies. Ik ben zelf mee gegaan op een zeilboot, het was een geweldige ervaring om al snorkelend tussen de gekleurde vissen te zwemmen. Ik ben wel vaker alleen op reis geweest, maar deze reis was wel heel bijzonder. Ik had ook voor het eerst niet het gevoel dat ik mensen moest entertainen. Ik sprak bijna niet met mensen, alleen tijdens het diner besloot ik aan de gezamenlijke tafel te gaan zitten. Deze tafel is voor mensen die met elkaar willen spreken. De rest van de tijd bracht ik lezend door.

Ik heb na het gesprek met Rajesh mijn stress en angsten omarmt in plaats van ze tegen te vechten. Ik heb een chocoladereep gekocht en er zonder schuldgevoel elke dag een stukje van genomen. Na dat stukje liet ik het los. Na drie dagen begon de stress en werkdruk van me af te glijden. Zo bang als ik in het begin was of vijf dagen wel voldoende waren om te relaxen, zo relaxt was ik ineens op dag vier. Naast het openbare programma waar je vrijblijvend aan alle lessen kan deelnemen, had ik zelf het volgende programma:

Embracing Change

Reiki, healing, acupunctuur, Ayurvedische massage, Thaise massage, voet- en handmassage en twee keer een massage. De laatste was erg heftig; ze masseren dan je buik want je voelt het meteen in je buik als je gestrest bent. Deze massage zorgt ervoor dat je verdriet, stress en oudzeer loslaat.  Ik heb genoten van alle behandelingen en de professionaliteit waarmee het personeel de behandelingen uitvoert. Op dag drie ben ik pittig gaan trainen in een van de drie gyms die KAMLAYA heeft. Cardio met een uitzicht over de zee is fenomenaal.  De bedoeling was om vijf dagen KAMALAYA te doen en twee dagen de drukte in te gaan, maar die behoefte had ik totaal niet meer. Ik heb een nacht bijgeboekt en ben daarna naar een vriend van de familie in de bergen gegaan. Ik heb daar het dieet van ‘KILLERBODY 3: Back in shape na je bevalling’ geschreven. Iets waar ik me voordat ik vertrok echt niet toe kon zetten. De heerlijke gerechten van KAMALAYA hebben mij zo geïnspireerd bij dit dieet dat ik besloten heb alle recepten helemaal zelf te schrijven voor KILLERBODY 3. Ik zit boordevol positieve energie en heb het gevoel dat ik de wereld weer aankan. Ik voel me weer opgeladen en ben dankbaar dat ik deze reis heb mogen maken. KAMALAYA is echt een aanrader.

Heb je een burn-out, wil je gewoon even tijd voor jezelf, afvallen, trainen of leren hoe je kan mediteren? Het is allemaal mogelijk bij KAMALAYA. Daarnaast wint dit health resort culinaire prijzen van over de hele wereld. Ik kan je vertellen dat het eten echt goddelijk is. Dat kleine stukje vis van dag een heeft alles veranderd. Ik heb me na het gesprek met Rajesh niet meer volgepropt en genoot van de kleine porties, mede omdat ik wist dat als ik meer zou willen het gewoon mocht. Alles wat je jezelf verbiedt blijft je achtervolgen. Ik had nooit durven dromen dat ik na zeven dagen Thailand zo opgeladen terug zou keren. KAMALAYA, bedankt!

Daarnaast wil ik KAMALAYA bedanken voor de goede zorgen voor mijn lieve, kleine zusje. Hoe jullie haar belangeloos hebben opgevangen en met zoveel liefde hebben verzorgd is het mooiste cadeau wat ik me voor haar had kunnen wensen.

Om Namah Shivaya.

Liefs,

Fajah