Dagelijkse dilemma’s: kinderen en snoep

//Dagelijkse dilemma’s: kinderen en snoep
Dagelijkse dilemma’s: kinderen en snoep

Project Description

Als kind kreeg ik nooit snoep thuis. Mijn hippie mama heeft ons vegetarische, suikervrij en biologische opgevoed. Zo kreeg ik in mijn kinderjaren al zuurdesembrood mee naar school wat zo hard was dat als je het dubbelvouwde het gewoon brak. Daarnaast moest ik het doen met ukkie chocoladepasta van het Reformhuis (dit is nu Ecoplaza) daar zat nul suiker in en smaakte dus ook niet naar echte chocoladepasta. Onze notenpasta was lang niet zo smeuïg als de heerlijke pindakaas die ik nu op mijn cracker smeer. De pasta moest eerst met de 5 centimeter olie, die standaard bovenop de keiharde notenpasta dreef, worden vermengd. Dit resulteerde in het feit dat ik zo graag bij anderen wilde spelen en eten omdat ik dan lekker wit brood kreeg met worst of hagelslag. Toen ik op mijn 16e uit huis ging leefde ik periodes lang op zure matten en biefstuk.

Ik kan me nog goed herinneren dat ik de eerste keer biefstuk at. Ik was een jaar of 15 en at bij een vriendin. Toen ik vroeg wat voor rode jus er bij zat en ik er achter kwam dat dit bloed was, ging ik nog net niet van mijn stokje. Een plakje worst was heerlijk maar een bloedend dier was ik nog niet op voorbereid. Dat duurde niet heel lang. Een jaar later at ik heerlijk al het vlees wat ik me maar kon bedenken.

Nu ben ik zelf moeder en zit ik dagelijks met dilemma’s over in hoeverre ik moet toegeven aan de suikerbehoefte van mijn kinderen. Ik wil een goede moeder zijn maar wil ook niet een verbod opleggen. Alles wat je verbiedt, wordt juist interessanter. Ik merk nu al dat mijn zoontje altijd maar bezig is met snoep. Als hij uit school komt is het eerst wat hij vraagt “Hebben we wat lekkers?”. Maar we hebben nooit wat in huis dus wil hij geld voor de Albert Heijn om snoep te kopen. Als ik dit een keer toelaat komt hij met van die vieze zoete suikerballen terug. Mijn dochter is 15 en is het al helemaal niet eens met mijn gezonde recepten. Ze lust niks en al helemaal geen vlees. Als het aan haar ligt eten we elke dag spaghetti zonder gehakt en met heel veel kaas. Inmiddels moet er toch wat gaan veranderen Shai lijkt op een stuk gelopen grammofoonplaat het enige wat er uitkomt is “Hebben we lekkers?” of “Mag ik lekkers?”. Van Irem hoor ik alleen maar “Ik lus dat echt niet hoor mam!”.

Ik heb de volgende tactiek bedacht. Elke kind krijgt zijn eigen dagen waarin zij aan mogen geven wat ze willen eten. Ongezonde pizza en pasta’s zijn uitgesloten. Irem vindt proteïne pannenkoeken heerlijk dus die eet ze gelukkig maar het meenemen van bakjes naar school blijft een dingetje. Op de middelbare scholen zouden ze er veel meer aandacht aan moeten besteden. Al die suikers zorgen voor enorme dips bij kinderen en dat lijkt me niet bevorderlijk voor de schoolresultaten. Ik ga in ieder geval kijken of deze nieuwe methode werkt.

Keep you posted

Wil jij lekkere en gezonde recepten maken voor het hele gezin? Bestel dan hier het Killerbody receptenboek! 

Wil je ook een fit en gezond lichaam maar weet je niet zo goed hoe je moet beginnen? Word dan nu lid van een van onze online programma’s. Klik hier om lid te worden.

Details

Categories:

Tags: